counter 1,308

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ถึงที่หมาย....

วันถัดมา ก็ยังไม่ได้นอนเหมื่อนเดิม ดูความเรียบร้อย
ของสวนก่อน ตามด้วยดุคนงาน แล้วก้เริ่มปัดกวาดเช๊ดถูบ้าน
พอเสร๊จก็ ดูรอบๆสวนแหละ สรุปหญ่าขึ้นสูงมาก
ผมจึงสั่งให้คนงานตัดหญ่า แต่เครื่องตัดหญ่าพังนี้ซิ ปัญหา
ตกดึก น้าเลีกมาชวนไปเชียงราย เราก้กะว่าจาไปเทียวด้วยซะหน่อย
เลยตามไปด้วย ออกรถ 21.00น. ถึง 04.00 น.
เอารถตู่ไปรับคนไปส่งด้วย คิดดุเองละกัน รถตู่ที่ไหนนั่งได้ 18 คน
สุดยอดเลยแม่ง! สรุปไปเชียงรายก้ไม่ได้ทำห่าไรเลย ส่งคนปุ๊บก็กลับเลย
เซ่งโคตรกลับมาถึงตอนเย๊นอีกวัน รู้งี้กรูไม่ไปดีกว่าสาดดดดดด
กลับมาถึงได้นอนตืนมา เห็นคนงานกำลังจะตัดหญ่าเลยก้มาดู
(เหอะๆดุเฉยๆ) เครื่องตัดหญิงไม่ค่อยดีก็มีบางทีที่เราก็ช่วยซ่อมด้วยนา
แบบว่ามั่วๆกันไป ตัด 2 วันเสร๊จ ตอนเย๊นเพ่ดุ๊ก กลับมาพอดี ชวนไปกินเหล้าที่สวนข้างๆ
กินไปคุยไป 12.00 น. ก็ขับรถกลับมานอนที่สวน (สวนผมเอง)
เมาเกือบควัม ยังงี้แหละน่าท่เขาบอกเมาไม่ขับเหอะๆ

พอกลับถึงสวนเสียวฉิบหายเลยแม่งมึดฉิบเลย กลัวผีไง โทหาคนคุยด้วย
อิอิ คุยจนหลับ

ถึงวันที่มีความสุขแหละ
ตืนมาวันอาทิตย์ วันวิสาขบูชาไงมีนัดครับอิอิ
จาได้ไปเทียวในเมืองกะเพ่ต่าย เพ่บอกว่าจาพาเทียวฉลองวันเกิด
ก็กว่าจาเขาไปถึงในเมืองก็ปาเข้าไป 19.00 น. พี่ต่ายก็พาเข้าเชียงไหม่ไปดูหนังกัน
หนุกดีอ่ะ แม่ง sound tank บรรยายไทย
อ่ะฟังไม่รู้เรื่องเซ่งฉิบ อ่านตาเหลือกเลย สรุปคืนนั้นนอนกะเพ่ต่าย
happy very much อิอิ คือเทียวแม่ง 3 วันเลยเหอะๆ ฉลองวันเกิดครับ
ซัดเนื้อย่าง ซะจาอ้วกเลย

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ถึงที่หมาย....

วันถัดมา ก็ยังไม่ได้นอนเหมื่อนเดิม ดูความเรียบร้อย
ของสวนก่อน ตามด้วยดุคนงาน แล้วก้เริ่มปัดกวาดเช๊ดถูบ้าน
พอเสร๊จก็ ดูรอบๆสวนแหละ สรุปหญ่าขึ้นสูงมาก
ผมจึงสั่งให้คนงานตัดหญ่า แต่เครื่องตัดหญ่าพังนี้ซิ ปัญหา
ตกดึก น้าเลีกมาชวนไปเชียงราย เราก้กะว่าจาไปเทียวด้วยซะหน่อย
เลยตามไปด้วย ออกรถ 21.00น. ถึง 04.00 น.
เอารถตู่ไปรับคนไปส่งด้วย คิดดุเองละกัน รถตู่ที่ไหนนั่งได้ 18 คน
สุดยอดเลยแม่ง! สรุปไปเชียงรายก้ไม่ได้ทำห่าไรเลย ส่งคนปุ๊บก็กลับเลย
เซ่งโคตรกลับมาถึงตอนเย๊นอีกวัน รู้งี้กรูไม่ไปดีกว่าสาดดดดดด
กลับมาถึงได้นอนตืนมา เห็นคนงานกำลังจะตัดหญ่าเลยก้มาดู
(เหอะๆดุเฉยๆ) เครื่องตัดหญิงไม่ค่อยดีก็มีบางทีที่เราก็ช่วยซ่อมด้วยนา
แบบว่ามั่วๆกันไป ตัด 2 วันเสร๊จ ตอนเย๊นเพ่ดุ๊ก กลับมาพอดี ชวนไปกินเหล้าที่สวนข้างๆ
กินไปคุยไป 12.00 น. ก็ขับรถกลับมานอนที่สวน (สวนผมเอง)
เมาเกือบควัม ยังงี้แหละน่าท่เขาบอกเมาไม่ขับเหอะๆ

พอกลับถึงสวนเสียวฉิบหายเลยแม่งมึดฉิบเลย กลัวผีไง โทหาคนคุยด้วย
อิอิ คุยจนหลับ

ถึงวันที่มีความสุขแหละ
ตืนมาวันอาทิตย์ วันวิสาขบูชาไงมีนัดครับอิอิ
จาได้ไปเทียวในเมืองกะเพ่ต่าย เพ่บอกว่าจาพาเทียวฉลองวันเกิด
ก็กว่าจาเขาไปถึงในเมืองก็ปาเข้าไป 19.00 น. พี่ต่ายก็พาเข้าเชียงไหม่ไปดูหนังกัน
หนุกดีอ่ะ แม่ง sound tank บรรยายไทย
อ่ะฟังไม่รู้เรื่องเซ่งฉิบ อ่านตาเหลือกเลย สรุปคืนนั้นนอนกะเพ่ต่าย
happy very much อิอิ คือเทียวแม่ง 3 วันเลยเหอะๆ ฉลองวันเกิดครับ
ซัดเนื้อย่าง ซะจาอ้วกเลย

การเดิรทาง...

เดินมาชิวๆอองรี่มาแซะ ซะดีแมะ
อ๊ะ ! ไม่เกียวกัน ที่อยากจะบอกจิงๆ คือ
การเดินทางครั้งนี้ มานไม่เหมื่อนทุกครั้งนะซิ
เริ่มตั้งแต่ จะออกจากบ้านเลยละกัน

พ่อก้หาของมาใส่ให้เพียบ กว่าจะได้ออกจากบ้าน
ก็เล่นซะแทบแย่เกือบไม่ทันรถ มาถึงสถานีขนส่งรถ
มารอพอดี เลยไปซื่อตั๋ว ก้ได้เจอชายคนหนึ่ง
เป็นชาวเหนือมาทำงานอุตสาหกรรมที่โรจนะ
(ข้อมูลนี้รู้หลังจากขึ้นรถ) เข้ามาถามว่ารถคนนี้ไปเชียงไหม่ไหม
ผมโยนให้แม่คุยเลย พอขึ้นไปบนรถพี่เขาก้นังข้างผมอ่ะ
ซึ่งมานเหลือที่ 1 พอดี อยู่รองจาหลังสุด หลังสุดมีคนนังอยุ่แล้ว
(ไม่เรียกว่านั่งหรอก 4 ที่ มานนอนคนเดียวเลย)
เหลื่อ 3 ที่ ข้างหน้า มีคนนั่งข้างหน้าต่างไปแล้ว
ผมก้นั่งอีกฝังหนึง ผมช่วยพี่ที่พงเจอคุยว่าไปไงมาไงถึงมาทำงานที่อยุธยา
กลายเป็นว่าคุยกานยาวเลย เป็นคนอัธยาศัยดี (พี่เขาน่ะ)
ชอบเรียกผมว่า(ตัวเล๊ก) เห็นเราเด้ก(กว่าแล้วไง)
ก็คุยเรื่องกานทำงานของพี่แกนั้นแหละ ได้ข้อมูลมาเยอะเลย
คือผมอยากรู้ด้วยไง

พี่แกเป็นคนคุยเสียงดังไง แบบว่าคุยอยู่ 2 คน
ได้ยินทั่วรถเลยมั่ง(ดีไม่โดนส้นตีนเหอะๆ)
คุยกานอยุ่ซักพัก คนข้างหน้าต่างก้เข้ามาคุยด้วยกลายเป็น
คุย Partyกันแล้ว พอถึงนครสวรรค์ ลุงคนที่นอนคนเดียว 4 ที่นั่ง
ก้ตื่นขึ้นมาคุยด้วยอีกกลายเป้นว่า Party สวิงกิง กัน 4 คน เฮฮ่า ปาจิงโกะไปเลย
กว่าจะถึงที่หมาย ก็ 6.00 น. พอดี
ลืมบอกไปออกจากบ้าน 21.00 น. เป็นการมาที่ไม่ไร้ประโยชน์จิงๆ
เหอะๆเหนื่อยก๊าบบบบบบบบบบบบบบ



รูปนี้เพื่อนรักอีกคนนึง

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ถึงที่หมาย....

วันถัดมา ก็ยังไม่ได้นอนเหมื่อนเดิม ดูความเรียบร้อย
ของสวนก่อน ตามด้วยดุคนงาน แล้วก้เริ่มปัดกวาดเช๊ดถูบ้าน
พอเสร๊จก็ ดูรอบๆสวนแหละ สรุปหญ่าขึ้นสูงมาก
ผมจึงสั่งให้คนงานตัดหญ่า แต่เครื่องตัดหญ่าพังนี้ซิ ปัญหา
ตกดึก น้าเลีกมาชวนไปเชียงราย เราก้กะว่าจาไปเทียวด้วยซะหน่อย
เลยตามไปด้วย ออกรถ 21.00น. ถึง 04.00 น.
เอารถตู่ไปรับคนไปส่งด้วย คิดดุเองละกัน รถตู่ที่ไหนนั่งได้ 18 คน
สุดยอดเลยแม่ง! สรุปไปเชียงรายก้ไม่ได้ทำห่าไรเลย ส่งคนปุ๊บก็กลับเลย
เซ่งโคตรกลับมาถึงตอนเย๊นอีกวัน รู้งี้กรูไม่ไปดีกว่าสาดดดดดด
กลับมาถึงได้นอนตืนมา เห็นคนงานกำลังจะตัดหญ่าเลยก้มาดู
(เหอะๆดุเฉยๆ) เครื่องตัดหญิงไม่ค่อยดีก็มีบางทีที่เราก็ช่วยซ่อมด้วยนา
แบบว่ามั่วๆกันไป ตัด 2 วันเสร๊จ ตอนเย๊นเพ่ดุ๊ก กลับมาพอดี ชวนไปกินเหล้าที่สวนข้างๆ
กินไปคุยไป 12.00 น. ก็ขับรถกลับมานอนที่สวน (สวนผมเอง)
เมาเกือบควัม ยังงี้แหละน่าท่เขาบอกเมาไม่ขับเหอะๆ

พอกลับถึงสวนเสียวฉิบหายเลยแม่งมึดฉิบเลย กลัวผีไง โทหาคนคุยด้วย
อิอิ คุยจนหลับ

ถึงวันที่มีความสุขแหละ
ตืนมาวันอาทิตย์ วันวิสาขบูชาไงมีนัดครับอิอิ
จาได้ไปเทียวในเมืองกะเพ่ต่าย เพ่บอกว่าจาพาเทียวฉลองวันเกิด
ก็กว่าจาเขาไปถึงในเมืองก็ปาเข้าไป 19.00 น. พี่ต่ายก็พาเข้าเชียงไหม่ไปดูหนังกัน
หนุกดีอ่ะ แม่ง sound tank บรรยายไทย
อ่ะฟังไม่รู้เรื่องเซ่งฉิบ อ่านตาเหลือกเลย สรุปคืนนั้นนอนกะเพ่ต่าย
happy very much อิอิ คือเทียวแม่ง 3 วันเลยเหอะๆ ฉลองวันเกิดครับ
ซัดเนื้อย่าง ซะจาอ้วกเลย

การเดิรทาง...

เดินมาชิวๆอองรี่มาแซะ ซะดีแมะ
อ๊ะ ! ไม่เกียวกัน ที่อยากจะบอกจิงๆ คือ
การเดินทางครั้งนี้ มานไม่เหมื่อนทุกครั้งนะซิ
เริ่มตั้งแต่ จะออกจากบ้านเลยละกัน

พ่อก้หาของมาใส่ให้เพียบ กว่าจะได้ออกจากบ้าน
ก็เล่นซะแทบแย่เกือบไม่ทันรถ มาถึงสถานีขนส่งรถ
มารอพอดี เลยไปซื่อตั๋ว ก้ได้เจอชายคนหนึ่ง
เป็นชาวเหนือมาทำงานอุตสาหกรรมที่โรจนะ
(ข้อมูลนี้รู้หลังจากขึ้นรถ) เข้ามาถามว่ารถคนนี้ไปเชียงไหม่ไหม
ผมโยนให้แม่คุยเลย พอขึ้นไปบนรถพี่เขาก้นังข้างผมอ่ะ
ซึ่งมานเหลือที่ 1 พอดี อยู่รองจาหลังสุด หลังสุดมีคนนังอยุ่แล้ว
(ไม่เรียกว่านั่งหรอก 4 ที่ มานนอนคนเดียวเลย)
เหลื่อ 3 ที่ ข้างหน้า มีคนนั่งข้างหน้าต่างไปแล้ว
ผมก้นั่งอีกฝังหนึง ผมช่วยพี่ที่พงเจอคุยว่าไปไงมาไงถึงมาทำงานที่อยุธยา
กลายเป็นว่าคุยกานยาวเลย เป็นคนอัธยาศัยดี (พี่เขาน่ะ)
ชอบเรียกผมว่า(ตัวเล๊ก) เห็นเราเด้ก(กว่าแล้วไง)
ก็คุยเรื่องกานทำงานของพี่แกนั้นแหละ ได้ข้อมูลมาเยอะเลย
คือผมอยากรู้ด้วยไง

พี่แกเป็นคนคุยเสียงดังไง แบบว่าคุยอยู่ 2 คน
ได้ยินทั่วรถเลยมั่ง(ดีไม่โดนส้นตีนเหอะๆ)
คุยกานอยุ่ซักพัก คนข้างหน้าต่างก้เข้ามาคุยด้วยกลายเป็น
คุย Partyกันแล้ว พอถึงนครสวรรค์ ลุงคนที่นอนคนเดียว 4 ที่นั่ง
ก้ตื่นขึ้นมาคุยด้วยอีกกลายเป้นว่า Party สวิงกิง กัน 4 คน เฮฮ่า ปาจิงโกะไปเลย
กว่าจะถึงที่หมาย ก็ 6.00 น. พอดี
ลืมบอกไปออกจากบ้าน 21.00 น. เป็นการมาที่ไม่ไร้ประโยชน์จิงๆ
เหอะๆเหนื่อยก๊าบบบบบบบบบบบบบบ



รูปนี้เพื่อนรักอีกคนนึง

แฮะๆขยันอัพไดจังแฮะเรา

ก้คือเดียวจาไม่ได้อัพไดไปจนถึง
วันที่ 24 แนะ เลยมาอัพไว้ก่อนน่ะ
เพราะอีกไม่กีนาที เราก็จาต้องไป ลำพูน แล้ว
แง้ๆๆๆๆๆไม่อยากไปเลย คือไปดูสวน น่ะ
แต่ไปแล้วก้ดีมีพี่พาเทียวด้วย ขอพรวันเกิดในนี้เลยละกัน
เพราะวันที่ 23 คงยังไม่ได้กลับ ขอให้ ผมมีแฟนน่ารักๆ ตอน ปี 1 ด้วยเถอะ สาธุๆๆๆๆๆๆๆ

เซ่งอ่าตลอด 6 ปีชีวิตม.ปลายไม่เคยมีแฟนเลย
ดันเป็นคนกระลอนนี้น่ะ เห็นเพื่อนดีกว่าแฟนก้แค่นั้น
ถ้าคบกานแค่5-6 วันนี้เรียกว่าแฟนได้ไหม
ถ้าได้ก็คงมีเยอะ แต่ถ้าไม่ได้ก็คือไม่มีนั้นเอง
คนแรกเลิกเพราะเพื่อนสนิทเราเป้นคนขี้เล่นมากไปหน่อย
เสือกโทรไปแหย่ไง แหย่แรงไปหน่อย พอมาวันจันท์
เรียกเราไปคุย เราก็ต้องช่วยเพื่อนโกหกเพราะมานกลัว
โดนพวกเพื่อน ผู้หญิง(แฟน) เราต่อยน่ะ เราก็ต้องโกหก
ว่าไม่รู้ใครโทรไป มาวันหลัง ผู้หญิง(แฟน) เราน่ะจับได้
ว่าเราโกหก ก้สบายๆไปซิครับ

คนต่อมาไปจีบเองเลยไปเทียวกันได้ไม่นาน
มีข่าวมาว่าคนนี้อ่ะไม่เบาน่ะ ตอนนั้นยังเด็กไงรับไม่ได้
ที่แฟนเราเคยทำเรื่องไรไม่ดีมาก่อนหรือทำไรตอนที่คบกะเราอยู่
ตอนแรกก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะเพื่อนห่างๆบอกมา
เราก็ทำได้แค่รับฟัง พอมาอีกวันผมขี้มอไซอยู่ไงเห็นเดินกะผู้ชายไหม่ซะแล้ว
แง้ๆๆๆๆๆ แล้วโทรศัพท์บ้านผมโดนตัดด้วย (เมื่อก่อนโทรศัพท์มือถือยังไม่ Boom )
เลยใช่โทรศัพท์บ้านคุยไงสรุปผมก้หายไปในกลีบเมฑเลย

คนต่อมาคบกานโดยไม่รุ้ตัวคือผมชวนเขาไปดุหนัง
เป็นผู้หญิงคนแรกเลยท่ผมดูหนังด้วยคุยกานเลยน่ะว่าตอนเช้าจาไปรับ
เป็นผู้หญิงที่ดีมากคือถ้าผมคบน่ะเขาเข้ากับเพื่อนผมได้แน่
เลยเสียดาย อ่ะมาต่อ ตอนเช้าผมไปรับ พอดีบ้านอยู่ใกล้กันน่ะ
ก็รับไป รร ด้วยกัน แค่คืนที่ผมจาไปรับหัวใจนี้เต้นเอามากเลยน่ะ
ดีใจอ่ะไม่คิดว่าน้องเขาจาไปดุหนังกะเรา เป็นผู้หญิงคนแรกที่ไปดูหนังกับ
ผมน่ะใครที่ไม่ดูหนังกะผมผมก็เฉยๆ อิอิ พอไปดุหนังปุ๊บเป็นข่าวไปทั่วเลย
อิอิ ใจหนึ่งก้ดีใจอ่ะน่ะแต่อีกใจหนึ่งเราก้ไม่ดีใจเลยเพราะตอนนั้นเราคิดแค่ว่าเขาย่อมมาดูหนังเป็นเพื่อนเราเฉยๆ แต่มารู้ทีหลังว่าน้องเขามาชอบเรา
เซ่งโคตรเลย และมีเรื่องต่อยกะไอ้ห่าแบงค์ นี้ไงทำให้น้องเขาคิดว่าเราไปชอบแฟน
ไอ้ห่าแบงค์อีก เจอกันตอน 4 แยกอ่ะไม่พูดกับเราเลยขี้มอไซหนีอีกตังหาก
น้องเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนผมฟัง แบบว่า(บอกความในใจอ่ะ)
เพื่อนมานสนิทกะผมไงก็มาบอกผม ผมซึ้งรู้คืนนั้นโทรไปหาเลย
จาขอคบน้องเขาอ่ะแต่มานสายไปแล้ว น้ำตาคอเลยน่ะตอนนั้นอ่ะ
สาเหตุที่เลิกเพราะเรามัวแต่เล่นๆไม่ยอมคิดจิงใจกะใครแน่นอน
เลยจาไม่ให้มีผิดเป้นครังที่ 2 อีกแล้ว

คนต่อมาอีกเขาเข้ามาในชีวิตผมไว้มาก ใช้เวลาด้วยกันแค่ 3 วันเท่านั้นเอง
ถ้าจำไม่ผิดหยังกับความฝันไปเลยที่คนที่เราเฝ้ามองอยู่รวมทั้งเพื่อนๆ
ผมด้วยเวลาเดินผ่านก้จามองกันและแซวตามภาษา กลุ่มคนอารมดี
แล้วอยู่ดีๆเทอคนนั้นก็โทรมาหาเราเหอะอึ้งอยู่นา คือคุยกานทางเอ็ม
แล้วเขาขอเบอร์ไง เล่นเอ็มเสร๊จโทรมาเลย
คุยกันไป ไปเทียวด้วยกัน ไปดูหนังด้วยกัน เป็นผู้หญิงคน 2 ที่ได้ดูหนังกับผม
ไปกินร้านในตำนาน อิอิ เอาเป็นว่าสุดยอดครับ
แต่เวลาเลิกกันผมงงมากเลย ประมาณว่าผมดีเกินไปอารายประมาณนั้น
ตอนนั้นคิดเลยน่ะว่าไอ้โน๊ส อุดม มันพุดถูกเลย ถ้าคุณไม่ชอบคนดีๆ
ไม่บอกแต่แรกจาได้เหรียไปเลย เหอะๆ สรุปมานคือความฝันที่ลืมไม่ลง

ถึงตอนนี้ก็มีแค่ผ่านมาผ่านไปไม่สละสำคัญหรือประทับใจเท่าที่เขียน
มาเลยตอนนี้ก็มีโทรมาคุยๆกานอ่ะน่ะ เน้น!โทรมา จนรู้สึกเบื่ออ่ะ
จาไม่ให้เบื่อได้ไง โทรมาแล้วเงียบ เรานึกว่าโรคจิตอ่ะเดะ น่ากลัวฉิบเลย
เราถามว่าไม่พูดละเขาบอกว่าไม่รู้จาพูดไร แต่ก็โทรมาอ่ะน่ะ เหอะๆ
แปลกคนดีน่ะ บอกอยากฟังเราพูด พูดๆอยุ่ก็โทรมาเลย
ดีน่ะไปซื่อsmall talk เลยสบายๆ
ไม่งั้นถือเมื่อยมือแน่ๆ
งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก๋อนละกันคุยอยุ่ด้วย เซ่งๆโทรมาให้เราเล่าเรื่องอย่างเดียว

ไปแหละจามีคนอ่านจนจบไหมเนี้ย
ขอบคุงที่อ่านจนจบอับ บั้บบาย

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ถึงที่หมาย....

วันถัดมา ก็ยังไม่ได้นอนเหมื่อนเดิม ดูความเรียบร้อย
ของสวนก่อน ตามด้วยดุคนงาน แล้วก้เริ่มปัดกวาดเช๊ดถูบ้าน
พอเสร๊จก็ ดูรอบๆสวนแหละ สรุปหญ่าขึ้นสูงมาก
ผมจึงสั่งให้คนงานตัดหญ่า แต่เครื่องตัดหญ่าพังนี้ซิ ปัญหา
ตกดึก น้าเลีกมาชวนไปเชียงราย เราก้กะว่าจาไปเทียวด้วยซะหน่อย
เลยตามไปด้วย ออกรถ 21.00น. ถึง 04.00 น.
เอารถตู่ไปรับคนไปส่งด้วย คิดดุเองละกัน รถตู่ที่ไหนนั่งได้ 18 คน
สุดยอดเลยแม่ง! สรุปไปเชียงรายก้ไม่ได้ทำห่าไรเลย ส่งคนปุ๊บก็กลับเลย
เซ่งโคตรกลับมาถึงตอนเย๊นอีกวัน รู้งี้กรูไม่ไปดีกว่าสาดดดดดด
กลับมาถึงได้นอนตืนมา เห็นคนงานกำลังจะตัดหญ่าเลยก้มาดู
(เหอะๆดุเฉยๆ) เครื่องตัดหญิงไม่ค่อยดีก็มีบางทีที่เราก็ช่วยซ่อมด้วยนา
แบบว่ามั่วๆกันไป ตัด 2 วันเสร๊จ ตอนเย๊นเพ่ดุ๊ก กลับมาพอดี ชวนไปกินเหล้าที่สวนข้างๆ
กินไปคุยไป 12.00 น. ก็ขับรถกลับมานอนที่สวน (สวนผมเอง)
เมาเกือบควัม ยังงี้แหละน่าท่เขาบอกเมาไม่ขับเหอะๆ

พอกลับถึงสวนเสียวฉิบหายเลยแม่งมึดฉิบเลย กลัวผีไง โทหาคนคุยด้วย
อิอิ คุยจนหลับ

ถึงวันที่มีความสุขแหละ
ตืนมาวันอาทิตย์ วันวิสาขบูชาไงมีนัดครับอิอิ
จาได้ไปเทียวในเมืองกะเพ่ต่าย เพ่บอกว่าจาพาเทียวฉลองวันเกิด
ก็กว่าจาเขาไปถึงในเมืองก็ปาเข้าไป 19.00 น. พี่ต่ายก็พาเข้าเชียงไหม่ไปดูหนังกัน
หนุกดีอ่ะ แม่ง sound tank บรรยายไทย
อ่ะฟังไม่รู้เรื่องเซ่งฉิบ อ่านตาเหลือกเลย สรุปคืนนั้นนอนกะเพ่ต่าย
happy very much อิอิ คือเทียวแม่ง 3 วันเลยเหอะๆ ฉลองวันเกิดครับ
ซัดเนื้อย่าง ซะจาอ้วกเลย

การเดิรทาง...

เดินมาชิวๆอองรี่มาแซะ ซะดีแมะ
อ๊ะ ! ไม่เกียวกัน ที่อยากจะบอกจิงๆ คือ
การเดินทางครั้งนี้ มานไม่เหมื่อนทุกครั้งนะซิ
เริ่มตั้งแต่ จะออกจากบ้านเลยละกัน

พ่อก้หาของมาใส่ให้เพียบ กว่าจะได้ออกจากบ้าน
ก็เล่นซะแทบแย่เกือบไม่ทันรถ มาถึงสถานีขนส่งรถ
มารอพอดี เลยไปซื่อตั๋ว ก้ได้เจอชายคนหนึ่ง
เป็นชาวเหนือมาทำงานอุตสาหกรรมที่โรจนะ
(ข้อมูลนี้รู้หลังจากขึ้นรถ) เข้ามาถามว่ารถคนนี้ไปเชียงไหม่ไหม
ผมโยนให้แม่คุยเลย พอขึ้นไปบนรถพี่เขาก้นังข้างผมอ่ะ
ซึ่งมานเหลือที่ 1 พอดี อยู่รองจาหลังสุด หลังสุดมีคนนังอยุ่แล้ว
(ไม่เรียกว่านั่งหรอก 4 ที่ มานนอนคนเดียวเลย)
เหลื่อ 3 ที่ ข้างหน้า มีคนนั่งข้างหน้าต่างไปแล้ว
ผมก้นั่งอีกฝังหนึง ผมช่วยพี่ที่พงเจอคุยว่าไปไงมาไงถึงมาทำงานที่อยุธยา
กลายเป็นว่าคุยกานยาวเลย เป็นคนอัธยาศัยดี (พี่เขาน่ะ)
ชอบเรียกผมว่า(ตัวเล๊ก) เห็นเราเด้ก(กว่าแล้วไง)
ก็คุยเรื่องกานทำงานของพี่แกนั้นแหละ ได้ข้อมูลมาเยอะเลย
คือผมอยากรู้ด้วยไง

พี่แกเป็นคนคุยเสียงดังไง แบบว่าคุยอยู่ 2 คน
ได้ยินทั่วรถเลยมั่ง(ดีไม่โดนส้นตีนเหอะๆ)
คุยกานอยุ่ซักพัก คนข้างหน้าต่างก้เข้ามาคุยด้วยกลายเป็น
คุย Partyกันแล้ว พอถึงนครสวรรค์ ลุงคนที่นอนคนเดียว 4 ที่นั่ง
ก้ตื่นขึ้นมาคุยด้วยอีกกลายเป้นว่า Party สวิงกิง กัน 4 คน เฮฮ่า ปาจิงโกะไปเลย
กว่าจะถึงที่หมาย ก็ 6.00 น. พอดี
ลืมบอกไปออกจากบ้าน 21.00 น. เป็นการมาที่ไม่ไร้ประโยชน์จิงๆ
เหอะๆเหนื่อยก๊าบบบบบบบบบบบบบบ



รูปนี้เพื่อนรักอีกคนนึง

แฮะๆขยันอัพไดจังแฮะเรา

ก้คือเดียวจาไม่ได้อัพไดไปจนถึง
วันที่ 24 แนะ เลยมาอัพไว้ก่อนน่ะ
เพราะอีกไม่กีนาที เราก็จาต้องไป ลำพูน แล้ว
แง้ๆๆๆๆๆไม่อยากไปเลย คือไปดูสวน น่ะ
แต่ไปแล้วก้ดีมีพี่พาเทียวด้วย ขอพรวันเกิดในนี้เลยละกัน
เพราะวันที่ 23 คงยังไม่ได้กลับ ขอให้ ผมมีแฟนน่ารักๆ ตอน ปี 1 ด้วยเถอะ สาธุๆๆๆๆๆๆๆ

เซ่งอ่าตลอด 6 ปีชีวิตม.ปลายไม่เคยมีแฟนเลย
ดันเป็นคนกระลอนนี้น่ะ เห็นเพื่อนดีกว่าแฟนก้แค่นั้น
ถ้าคบกานแค่5-6 วันนี้เรียกว่าแฟนได้ไหม
ถ้าได้ก็คงมีเยอะ แต่ถ้าไม่ได้ก็คือไม่มีนั้นเอง
คนแรกเลิกเพราะเพื่อนสนิทเราเป้นคนขี้เล่นมากไปหน่อย
เสือกโทรไปแหย่ไง แหย่แรงไปหน่อย พอมาวันจันท์
เรียกเราไปคุย เราก็ต้องช่วยเพื่อนโกหกเพราะมานกลัว
โดนพวกเพื่อน ผู้หญิง(แฟน) เราต่อยน่ะ เราก็ต้องโกหก
ว่าไม่รู้ใครโทรไป มาวันหลัง ผู้หญิง(แฟน) เราน่ะจับได้
ว่าเราโกหก ก้สบายๆไปซิครับ

คนต่อมาไปจีบเองเลยไปเทียวกันได้ไม่นาน
มีข่าวมาว่าคนนี้อ่ะไม่เบาน่ะ ตอนนั้นยังเด็กไงรับไม่ได้
ที่แฟนเราเคยทำเรื่องไรไม่ดีมาก่อนหรือทำไรตอนที่คบกะเราอยู่
ตอนแรกก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะเพื่อนห่างๆบอกมา
เราก็ทำได้แค่รับฟัง พอมาอีกวันผมขี้มอไซอยู่ไงเห็นเดินกะผู้ชายไหม่ซะแล้ว
แง้ๆๆๆๆๆ แล้วโทรศัพท์บ้านผมโดนตัดด้วย (เมื่อก่อนโทรศัพท์มือถือยังไม่ Boom )
เลยใช่โทรศัพท์บ้านคุยไงสรุปผมก้หายไปในกลีบเมฑเลย

คนต่อมาคบกานโดยไม่รุ้ตัวคือผมชวนเขาไปดุหนัง
เป็นผู้หญิงคนแรกเลยท่ผมดูหนังด้วยคุยกานเลยน่ะว่าตอนเช้าจาไปรับ
เป็นผู้หญิงที่ดีมากคือถ้าผมคบน่ะเขาเข้ากับเพื่อนผมได้แน่
เลยเสียดาย อ่ะมาต่อ ตอนเช้าผมไปรับ พอดีบ้านอยู่ใกล้กันน่ะ
ก็รับไป รร ด้วยกัน แค่คืนที่ผมจาไปรับหัวใจนี้เต้นเอามากเลยน่ะ
ดีใจอ่ะไม่คิดว่าน้องเขาจาไปดุหนังกะเรา เป็นผู้หญิงคนแรกที่ไปดูหนังกับ
ผมน่ะใครที่ไม่ดูหนังกะผมผมก็เฉยๆ อิอิ พอไปดุหนังปุ๊บเป็นข่าวไปทั่วเลย
อิอิ ใจหนึ่งก้ดีใจอ่ะน่ะแต่อีกใจหนึ่งเราก้ไม่ดีใจเลยเพราะตอนนั้นเราคิดแค่ว่าเขาย่อมมาดูหนังเป็นเพื่อนเราเฉยๆ แต่มารู้ทีหลังว่าน้องเขามาชอบเรา
เซ่งโคตรเลย และมีเรื่องต่อยกะไอ้ห่าแบงค์ นี้ไงทำให้น้องเขาคิดว่าเราไปชอบแฟน
ไอ้ห่าแบงค์อีก เจอกันตอน 4 แยกอ่ะไม่พูดกับเราเลยขี้มอไซหนีอีกตังหาก
น้องเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนผมฟัง แบบว่า(บอกความในใจอ่ะ)
เพื่อนมานสนิทกะผมไงก็มาบอกผม ผมซึ้งรู้คืนนั้นโทรไปหาเลย
จาขอคบน้องเขาอ่ะแต่มานสายไปแล้ว น้ำตาคอเลยน่ะตอนนั้นอ่ะ
สาเหตุที่เลิกเพราะเรามัวแต่เล่นๆไม่ยอมคิดจิงใจกะใครแน่นอน
เลยจาไม่ให้มีผิดเป้นครังที่ 2 อีกแล้ว

คนต่อมาอีกเขาเข้ามาในชีวิตผมไว้มาก ใช้เวลาด้วยกันแค่ 3 วันเท่านั้นเอง
ถ้าจำไม่ผิดหยังกับความฝันไปเลยที่คนที่เราเฝ้ามองอยู่รวมทั้งเพื่อนๆ
ผมด้วยเวลาเดินผ่านก้จามองกันและแซวตามภาษา กลุ่มคนอารมดี
แล้วอยู่ดีๆเทอคนนั้นก็โทรมาหาเราเหอะอึ้งอยู่นา คือคุยกานทางเอ็ม
แล้วเขาขอเบอร์ไง เล่นเอ็มเสร๊จโทรมาเลย
คุยกันไป ไปเทียวด้วยกัน ไปดูหนังด้วยกัน เป็นผู้หญิงคน 2 ที่ได้ดูหนังกับผม
ไปกินร้านในตำนาน อิอิ เอาเป็นว่าสุดยอดครับ
แต่เวลาเลิกกันผมงงมากเลย ประมาณว่าผมดีเกินไปอารายประมาณนั้น
ตอนนั้นคิดเลยน่ะว่าไอ้โน๊ส อุดม มันพุดถูกเลย ถ้าคุณไม่ชอบคนดีๆ
ไม่บอกแต่แรกจาได้เหรียไปเลย เหอะๆ สรุปมานคือความฝันที่ลืมไม่ลง

ถึงตอนนี้ก็มีแค่ผ่านมาผ่านไปไม่สละสำคัญหรือประทับใจเท่าที่เขียน
มาเลยตอนนี้ก็มีโทรมาคุยๆกานอ่ะน่ะ เน้น!โทรมา จนรู้สึกเบื่ออ่ะ
จาไม่ให้เบื่อได้ไง โทรมาแล้วเงียบ เรานึกว่าโรคจิตอ่ะเดะ น่ากลัวฉิบเลย
เราถามว่าไม่พูดละเขาบอกว่าไม่รู้จาพูดไร แต่ก็โทรมาอ่ะน่ะ เหอะๆ
แปลกคนดีน่ะ บอกอยากฟังเราพูด พูดๆอยุ่ก็โทรมาเลย
ดีน่ะไปซื่อsmall talk เลยสบายๆ
ไม่งั้นถือเมื่อยมือแน่ๆ
งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก๋อนละกันคุยอยุ่ด้วย เซ่งๆโทรมาให้เราเล่าเรื่องอย่างเดียว

ไปแหละจามีคนอ่านจนจบไหมเนี้ย
ขอบคุงที่อ่านจนจบอับ บั้บบาย

กานล่ำลาทีเหฮ่า

ก็วันเกิดป๋มทั้งทีละน่ะเลือกจัดวันไหนไม่จัดเสือก
มาจัดเอาวันพายุเข้า ไม่รู้จักเริกหามยามร้ายเอากานซะเลย
ปีนี้เริ่มสนิทกะนู๋ ชิกกะดี้ริงโก๋ แล้วเลยมาอยู่ป๋วนเดียวกันเมื่อไหรไม่รู้
ก็ผมเกิด 23 พฦษา ชิกกี่ เกิด 30 พฦษา ก็เลยจัดพร้อมกันไปเลย
แต่เนื่องด้วย จัดปลายเดือนไม่ได้ เพราะเพื่อนจาแยกย้ายไปเรียน
กันแล้วก็เลยตกลงจัดเมื่อวานกัน เหอะๆพายุเข้าซิครับ
ก่อนหน้านั้น3 วันผมเตะบอลแล้วหกล้มเป็นแผลอีกเยี้ยมเลย
ก็ไม่ได้ออกไปไหนเลยไม่ได้นัดเวลาเลย พอถึงวันงานเท่านั้นแหละ
แม่งมากันมั่วเลยมาแล้วไป เพราะไม่รู้เวลานัด เราก็บอกว่านัดกาน 3 ทุ่มมัง
พอมากานเยอะขึ้นก้โทรตามกาน ก็สนุกไปอีกแบบ
ของกินก็ซื่อ เบีย มา3ลัง กะอีก 1 ขวด ซื่อไฮเนเกินน่ะครับ
1ขวดนี้คือ ไฮเนเกิน 3ลังคือ Leo เหอะๆ กลับแกลม ก็พ่อผมทำให้
กินกานจาม่าวอยู่แล้วเกริมๆ อิอิ

บ่างคนกินไปคุยโทรศัพทืไป หาเรื่องไม่กินบ่าง
ประทับใจอย่างคือ นู๋นา มากินเบียด้วย
ปกติมาแต่กินแป๊บซี้ กะกลับแกล้ม
วันนี้มาแปลก คือผมขอไง จาจากกานแล้ว
ให้มานกินซะเลย อิอิ กินด้วยน่ะ
น่าร๊ากเชี้ยว พอได้เวลาก็ถึงงานเริก คือช่วยเวลา ตี 1 ก็ทย่อยกลับไป
ที่เหลือกลับไม่ไหวก้นอนบ้านผม เพราะบ้านผมเป็น TuaInn
โรงแรม *** สามดาว ถ้า 5 ดาวต้องยกให้บ้านนาย เกม ***** 5 ดาวไปเลย
คืนนั้นก็ได้นอนกอดพุงนู๋นาทั้งคืนเลย
เพราะนู๋นา หนักหัว ไม่มีแรง อิอิ กอดกะไอ้ต๊อบกันสนุกมือเลย
...........พระเอกของงานครับ..............

ขากลับ...

ก็กลับจากตัวเมืองมาถึงสวนก้ 16.00 น. แล้ว
ก็อาบน้ำ แต่งตัวจากลับบ้านที่ อยุธยา ไง
ยืนรอรถอยู่ฝนแม่งทำท่าจาตกนี้ซิ
ดีน่ะคนงานอาสาไปส่งก็เปียกฝนด้วยกัน เหอะ
ถ้าวันนี้ไม่ได้กลับนี้ฉิบหายเลยน่ะเพราะ
พรุ่งนี้ รายงานตัววันสุดท้ายแหละ กลับไปไม่ทันนี้ซวยเลย
กระผมมานคนใจเย๊น ถึงอยุธยาแวะบ้านน๊อตก่อน
ก็ไปสมัครพร้อมกานให้มานไปส่งที่บ้านด้วยเลย
ประหยัดตังได้อีกหน่อย กลับถึงบ้านรู้ข่าวว่าต้นลำใยมราสวยโคน
ไป 10 ก่า ต้น แย่เลย



รูปเพื่อนน๊อตเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดอีกคน

ถึงที่หมาย....

วันถัดมา ก็ยังไม่ได้นอนเหมื่อนเดิม ดูความเรียบร้อย
ของสวนก่อน ตามด้วยดุคนงาน แล้วก้เริ่มปัดกวาดเช๊ดถูบ้าน
พอเสร๊จก็ ดูรอบๆสวนแหละ สรุปหญ่าขึ้นสูงมาก
ผมจึงสั่งให้คนงานตัดหญ่า แต่เครื่องตัดหญ่าพังนี้ซิ ปัญหา
ตกดึก น้าเลีกมาชวนไปเชียงราย เราก้กะว่าจาไปเทียวด้วยซะหน่อย
เลยตามไปด้วย ออกรถ 21.00น. ถึง 04.00 น.
เอารถตู่ไปรับคนไปส่งด้วย คิดดุเองละกัน รถตู่ที่ไหนนั่งได้ 18 คน
สุดยอดเลยแม่ง! สรุปไปเชียงรายก้ไม่ได้ทำห่าไรเลย ส่งคนปุ๊บก็กลับเลย
เซ่งโคตรกลับมาถึงตอนเย๊นอีกวัน รู้งี้กรูไม่ไปดีกว่าสาดดดดดด
กลับมาถึงได้นอนตืนมา เห็นคนงานกำลังจะตัดหญ่าเลยก้มาดู
(เหอะๆดุเฉยๆ) เครื่องตัดหญิงไม่ค่อยดีก็มีบางทีที่เราก็ช่วยซ่อมด้วยนา
แบบว่ามั่วๆกันไป ตัด 2 วันเสร๊จ ตอนเย๊นเพ่ดุ๊ก กลับมาพอดี ชวนไปกินเหล้าที่สวนข้างๆ
กินไปคุยไป 12.00 น. ก็ขับรถกลับมานอนที่สวน (สวนผมเอง)
เมาเกือบควัม ยังงี้แหละน่าท่เขาบอกเมาไม่ขับเหอะๆ

พอกลับถึงสวนเสียวฉิบหายเลยแม่งมึดฉิบเลย กลัวผีไง โทหาคนคุยด้วย
อิอิ คุยจนหลับ

ถึงวันที่มีความสุขแหละ
ตืนมาวันอาทิตย์ วันวิสาขบูชาไงมีนัดครับอิอิ
จาได้ไปเทียวในเมืองกะเพ่ต่าย เพ่บอกว่าจาพาเทียวฉลองวันเกิด
ก็กว่าจาเขาไปถึงในเมืองก็ปาเข้าไป 19.00 น. พี่ต่ายก็พาเข้าเชียงไหม่ไปดูหนังกัน
หนุกดีอ่ะ แม่ง sound tank บรรยายไทย
อ่ะฟังไม่รู้เรื่องเซ่งฉิบ อ่านตาเหลือกเลย สรุปคืนนั้นนอนกะเพ่ต่าย
happy very much อิอิ คือเทียวแม่ง 3 วันเลยเหอะๆ ฉลองวันเกิดครับ
ซัดเนื้อย่าง ซะจาอ้วกเลย

การเดิรทาง...

เดินมาชิวๆอองรี่มาแซะ ซะดีแมะ
อ๊ะ ! ไม่เกียวกัน ที่อยากจะบอกจิงๆ คือ
การเดินทางครั้งนี้ มานไม่เหมื่อนทุกครั้งนะซิ
เริ่มตั้งแต่ จะออกจากบ้านเลยละกัน

พ่อก้หาของมาใส่ให้เพียบ กว่าจะได้ออกจากบ้าน
ก็เล่นซะแทบแย่เกือบไม่ทันรถ มาถึงสถานีขนส่งรถ
มารอพอดี เลยไปซื่อตั๋ว ก้ได้เจอชายคนหนึ่ง
เป็นชาวเหนือมาทำงานอุตสาหกรรมที่โรจนะ
(ข้อมูลนี้รู้หลังจากขึ้นรถ) เข้ามาถามว่ารถคนนี้ไปเชียงไหม่ไหม
ผมโยนให้แม่คุยเลย พอขึ้นไปบนรถพี่เขาก้นังข้างผมอ่ะ
ซึ่งมานเหลือที่ 1 พอดี อยู่รองจาหลังสุด หลังสุดมีคนนังอยุ่แล้ว
(ไม่เรียกว่านั่งหรอก 4 ที่ มานนอนคนเดียวเลย)
เหลื่อ 3 ที่ ข้างหน้า มีคนนั่งข้างหน้าต่างไปแล้ว
ผมก้นั่งอีกฝังหนึง ผมช่วยพี่ที่พงเจอคุยว่าไปไงมาไงถึงมาทำงานที่อยุธยา
กลายเป็นว่าคุยกานยาวเลย เป็นคนอัธยาศัยดี (พี่เขาน่ะ)
ชอบเรียกผมว่า(ตัวเล๊ก) เห็นเราเด้ก(กว่าแล้วไง)
ก็คุยเรื่องกานทำงานของพี่แกนั้นแหละ ได้ข้อมูลมาเยอะเลย
คือผมอยากรู้ด้วยไง

พี่แกเป็นคนคุยเสียงดังไง แบบว่าคุยอยู่ 2 คน
ได้ยินทั่วรถเลยมั่ง(ดีไม่โดนส้นตีนเหอะๆ)
คุยกานอยุ่ซักพัก คนข้างหน้าต่างก้เข้ามาคุยด้วยกลายเป็น
คุย Partyกันแล้ว พอถึงนครสวรรค์ ลุงคนที่นอนคนเดียว 4 ที่นั่ง
ก้ตื่นขึ้นมาคุยด้วยอีกกลายเป้นว่า Party สวิงกิง กัน 4 คน เฮฮ่า ปาจิงโกะไปเลย
กว่าจะถึงที่หมาย ก็ 6.00 น. พอดี
ลืมบอกไปออกจากบ้าน 21.00 น. เป็นการมาที่ไม่ไร้ประโยชน์จิงๆ
เหอะๆเหนื่อยก๊าบบบบบบบบบบบบบบ



รูปนี้เพื่อนรักอีกคนนึง

แฮะๆขยันอัพไดจังแฮะเรา

ก้คือเดียวจาไม่ได้อัพไดไปจนถึง
วันที่ 24 แนะ เลยมาอัพไว้ก่อนน่ะ
เพราะอีกไม่กีนาที เราก็จาต้องไป ลำพูน แล้ว
แง้ๆๆๆๆๆไม่อยากไปเลย คือไปดูสวน น่ะ
แต่ไปแล้วก้ดีมีพี่พาเทียวด้วย ขอพรวันเกิดในนี้เลยละกัน
เพราะวันที่ 23 คงยังไม่ได้กลับ ขอให้ ผมมีแฟนน่ารักๆ ตอน ปี 1 ด้วยเถอะ สาธุๆๆๆๆๆๆๆ

เซ่งอ่าตลอด 6 ปีชีวิตม.ปลายไม่เคยมีแฟนเลย
ดันเป็นคนกระลอนนี้น่ะ เห็นเพื่อนดีกว่าแฟนก้แค่นั้น
ถ้าคบกานแค่5-6 วันนี้เรียกว่าแฟนได้ไหม
ถ้าได้ก็คงมีเยอะ แต่ถ้าไม่ได้ก็คือไม่มีนั้นเอง
คนแรกเลิกเพราะเพื่อนสนิทเราเป้นคนขี้เล่นมากไปหน่อย
เสือกโทรไปแหย่ไง แหย่แรงไปหน่อย พอมาวันจันท์
เรียกเราไปคุย เราก็ต้องช่วยเพื่อนโกหกเพราะมานกลัว
โดนพวกเพื่อน ผู้หญิง(แฟน) เราต่อยน่ะ เราก็ต้องโกหก
ว่าไม่รู้ใครโทรไป มาวันหลัง ผู้หญิง(แฟน) เราน่ะจับได้
ว่าเราโกหก ก้สบายๆไปซิครับ

คนต่อมาไปจีบเองเลยไปเทียวกันได้ไม่นาน
มีข่าวมาว่าคนนี้อ่ะไม่เบาน่ะ ตอนนั้นยังเด็กไงรับไม่ได้
ที่แฟนเราเคยทำเรื่องไรไม่ดีมาก่อนหรือทำไรตอนที่คบกะเราอยู่
ตอนแรกก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะเพื่อนห่างๆบอกมา
เราก็ทำได้แค่รับฟัง พอมาอีกวันผมขี้มอไซอยู่ไงเห็นเดินกะผู้ชายไหม่ซะแล้ว
แง้ๆๆๆๆๆ แล้วโทรศัพท์บ้านผมโดนตัดด้วย (เมื่อก่อนโทรศัพท์มือถือยังไม่ Boom )
เลยใช่โทรศัพท์บ้านคุยไงสรุปผมก้หายไปในกลีบเมฑเลย

คนต่อมาคบกานโดยไม่รุ้ตัวคือผมชวนเขาไปดุหนัง
เป็นผู้หญิงคนแรกเลยท่ผมดูหนังด้วยคุยกานเลยน่ะว่าตอนเช้าจาไปรับ
เป็นผู้หญิงที่ดีมากคือถ้าผมคบน่ะเขาเข้ากับเพื่อนผมได้แน่
เลยเสียดาย อ่ะมาต่อ ตอนเช้าผมไปรับ พอดีบ้านอยู่ใกล้กันน่ะ
ก็รับไป รร ด้วยกัน แค่คืนที่ผมจาไปรับหัวใจนี้เต้นเอามากเลยน่ะ
ดีใจอ่ะไม่คิดว่าน้องเขาจาไปดุหนังกะเรา เป็นผู้หญิงคนแรกที่ไปดูหนังกับ
ผมน่ะใครที่ไม่ดูหนังกะผมผมก็เฉยๆ อิอิ พอไปดุหนังปุ๊บเป็นข่าวไปทั่วเลย
อิอิ ใจหนึ่งก้ดีใจอ่ะน่ะแต่อีกใจหนึ่งเราก้ไม่ดีใจเลยเพราะตอนนั้นเราคิดแค่ว่าเขาย่อมมาดูหนังเป็นเพื่อนเราเฉยๆ แต่มารู้ทีหลังว่าน้องเขามาชอบเรา
เซ่งโคตรเลย และมีเรื่องต่อยกะไอ้ห่าแบงค์ นี้ไงทำให้น้องเขาคิดว่าเราไปชอบแฟน
ไอ้ห่าแบงค์อีก เจอกันตอน 4 แยกอ่ะไม่พูดกับเราเลยขี้มอไซหนีอีกตังหาก
น้องเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนผมฟัง แบบว่า(บอกความในใจอ่ะ)
เพื่อนมานสนิทกะผมไงก็มาบอกผม ผมซึ้งรู้คืนนั้นโทรไปหาเลย
จาขอคบน้องเขาอ่ะแต่มานสายไปแล้ว น้ำตาคอเลยน่ะตอนนั้นอ่ะ
สาเหตุที่เลิกเพราะเรามัวแต่เล่นๆไม่ยอมคิดจิงใจกะใครแน่นอน
เลยจาไม่ให้มีผิดเป้นครังที่ 2 อีกแล้ว

คนต่อมาอีกเขาเข้ามาในชีวิตผมไว้มาก ใช้เวลาด้วยกันแค่ 3 วันเท่านั้นเอง
ถ้าจำไม่ผิดหยังกับความฝันไปเลยที่คนที่เราเฝ้ามองอยู่รวมทั้งเพื่อนๆ
ผมด้วยเวลาเดินผ่านก้จามองกันและแซวตามภาษา กลุ่มคนอารมดี
แล้วอยู่ดีๆเทอคนนั้นก็โทรมาหาเราเหอะอึ้งอยู่นา คือคุยกานทางเอ็ม
แล้วเขาขอเบอร์ไง เล่นเอ็มเสร๊จโทรมาเลย
คุยกันไป ไปเทียวด้วยกัน ไปดูหนังด้วยกัน เป็นผู้หญิงคน 2 ที่ได้ดูหนังกับผม
ไปกินร้านในตำนาน อิอิ เอาเป็นว่าสุดยอดครับ
แต่เวลาเลิกกันผมงงมากเลย ประมาณว่าผมดีเกินไปอารายประมาณนั้น
ตอนนั้นคิดเลยน่ะว่าไอ้โน๊ส อุดม มันพุดถูกเลย ถ้าคุณไม่ชอบคนดีๆ
ไม่บอกแต่แรกจาได้เหรียไปเลย เหอะๆ สรุปมานคือความฝันที่ลืมไม่ลง

ถึงตอนนี้ก็มีแค่ผ่านมาผ่านไปไม่สละสำคัญหรือประทับใจเท่าที่เขียน
มาเลยตอนนี้ก็มีโทรมาคุยๆกานอ่ะน่ะ เน้น!โทรมา จนรู้สึกเบื่ออ่ะ
จาไม่ให้เบื่อได้ไง โทรมาแล้วเงียบ เรานึกว่าโรคจิตอ่ะเดะ น่ากลัวฉิบเลย
เราถามว่าไม่พูดละเขาบอกว่าไม่รู้จาพูดไร แต่ก็โทรมาอ่ะน่ะ เหอะๆ
แปลกคนดีน่ะ บอกอยากฟังเราพูด พูดๆอยุ่ก็โทรมาเลย
ดีน่ะไปซื่อsmall talk เลยสบายๆ
ไม่งั้นถือเมื่อยมือแน่ๆ
งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก๋อนละกันคุยอยุ่ด้วย เซ่งๆโทรมาให้เราเล่าเรื่องอย่างเดียว

ไปแหละจามีคนอ่านจนจบไหมเนี้ย
ขอบคุงที่อ่านจนจบอับ บั้บบาย

กานล่ำลาทีเหฮ่า

ก็วันเกิดป๋มทั้งทีละน่ะเลือกจัดวันไหนไม่จัดเสือก
มาจัดเอาวันพายุเข้า ไม่รู้จักเริกหามยามร้ายเอากานซะเลย
ปีนี้เริ่มสนิทกะนู๋ ชิกกะดี้ริงโก๋ แล้วเลยมาอยู่ป๋วนเดียวกันเมื่อไหรไม่รู้
ก็ผมเกิด 23 พฦษา ชิกกี่ เกิด 30 พฦษา ก็เลยจัดพร้อมกันไปเลย
แต่เนื่องด้วย จัดปลายเดือนไม่ได้ เพราะเพื่อนจาแยกย้ายไปเรียน
กันแล้วก็เลยตกลงจัดเมื่อวานกัน เหอะๆพายุเข้าซิครับ
ก่อนหน้านั้น3 วันผมเตะบอลแล้วหกล้มเป็นแผลอีกเยี้ยมเลย
ก็ไม่ได้ออกไปไหนเลยไม่ได้นัดเวลาเลย พอถึงวันงานเท่านั้นแหละ
แม่งมากันมั่วเลยมาแล้วไป เพราะไม่รู้เวลานัด เราก็บอกว่านัดกาน 3 ทุ่มมัง
พอมากานเยอะขึ้นก้โทรตามกาน ก็สนุกไปอีกแบบ
ของกินก็ซื่อ เบีย มา3ลัง กะอีก 1 ขวด ซื่อไฮเนเกินน่ะครับ
1ขวดนี้คือ ไฮเนเกิน 3ลังคือ Leo เหอะๆ กลับแกลม ก็พ่อผมทำให้
กินกานจาม่าวอยู่แล้วเกริมๆ อิอิ

บ่างคนกินไปคุยโทรศัพทืไป หาเรื่องไม่กินบ่าง
ประทับใจอย่างคือ นู๋นา มากินเบียด้วย
ปกติมาแต่กินแป๊บซี้ กะกลับแกล้ม
วันนี้มาแปลก คือผมขอไง จาจากกานแล้ว
ให้มานกินซะเลย อิอิ กินด้วยน่ะ
น่าร๊ากเชี้ยว พอได้เวลาก็ถึงงานเริก คือช่วยเวลา ตี 1 ก็ทย่อยกลับไป
ที่เหลือกลับไม่ไหวก้นอนบ้านผม เพราะบ้านผมเป็น TuaInn
โรงแรม *** สามดาว ถ้า 5 ดาวต้องยกให้บ้านนาย เกม ***** 5 ดาวไปเลย
คืนนั้นก็ได้นอนกอดพุงนู๋นาทั้งคืนเลย
เพราะนู๋นา หนักหัว ไม่มีแรง อิอิ กอดกะไอ้ต๊อบกันสนุกมือเลย
...........พระเอกของงานครับ..............

วันนี้เลขสวยเลยอัพไดสะหน่อย

ใกล้ถึงวันเกิดตัวเองแหละไม่ค่อยดีเลยเนอะ
ทำให้แก่ลงไปอีก ก่อนจา 19 ก้ขอใช้ชีวิต
ให้คุ่มก่อนละกานอิอิ

ช่วยนี้ รร.อืนก้เปิดหมดแล้ว วันนี้ที่อัพไดได้ก้เพราะ
เล่นบอลเมื่อวาน แล้วได้แผลไง นานจาไปเตะซักที
เจ๊บกลับมาทุกที มหาลัยก้ไกล้เปิดแล้ว เพื่อนๆก็คงต้องแยกกาน
ไปคนละทิศ คนละทาง เหง้าแย่เลยอ่ะ
ชิกกี่ ไป ม.ธ ได้ดีคนเดียว รวยได้ ลาดกระบัง
ส่วนนู๋ไอร์ ไปอยว2 ไอ้เบิด ด้วย วอฟันเหล๊กไป พระนครเหนือ
กะไอ้แฟร์เด็กอัฉริยะโคตร นู๋เกม ไปพานิชในน่ะ ส่วนน๊อตอยู่กะผม
ม.อ (ราชพัดอยุธยา = ว.ค) ต๊อบ สวนดุสิต ตอย@เอ็ม บ้านพี่เขารวย
ก็ไปม.รังสิต พี่นัท ก้ฉายเดียวเลย คลอง 6 ไปดูแลสัตย์สงวน
เหอะๆ

คิดแล้วเซ่งต้องแยกกานแล้ววันอาทิตนี้ก้เลยจัดทั้งวันเกิดผม แหละวันเกิดไอ้กี่ด้วยเลย
เลี้ยงอำลากานไปเลยกินกานเตีมทีเลยก่า

เรื่องที่อยากระบายก้คงมีเท่านี้

spinout